11 november 2007 : middagje Zoutelande

Vanmiddag hebben wij het weer getrotseerd, en zijn we samen met ons vriendje Max naar Zoutelande gegaan. Daar op het strand aangekomen, bleek de zee wel erg hoog te staan ! Er was bijna geen strand meer ! Maar gelukkig hebben we toch nog lekker kunnen wandelen en uitwaaien.

En daar gaan we, oren in de wind, en neus aan de grond !

En natuurlijk moet ik even laten zien dat ik heel goed kan apporteren uit water !

En deze grote vent wilde ook graag in ons dagboek. Zulke moet je altijd te vriend houden he !

Hier zijn Bono en Max alweer behoorlijk afgedwaald, richting de duinen !

Gelukkig komt Bono uit zichzelf weer terug !

Hee Bono, heb je nog veel konijntjes gezien in de duinen ? Bono zegt niets, maar lacht heel geheimzinnig naar ons !

Ineens kijkt Max op : hee, waar is Bono toch gebleven ?

Ja hoor, hij is hem toch gesmeerd, in de uitgestrekte bosjes is hij druk aan het jagen !

Gelukkig duurt het deze keer slechts 15 minuten.

In een strandpaviljoen warmen we ons op, en drinken een lekker bakkie !

Bas geeft onder de tafel Max een knuffel ....

Oeps, vrouwtje heeft ons betrapt !

En na de koffie wandelen we weer terug. Bono krijgt nog een kans, hij mag nog los. En ditmaal blijft hij netjes bij ons !

En ik Bas, laat zien dat ik echt niet bang ben voor de golven, of voor de grote schepen, kom maar op hoor !

Het was weer een fijne middag aan het strand. Ondanks de paar buitjes, maar daarentegen hebben we mooie uitzichten en regenbogen gezien ! Voor herhaling vatbaar !

10 november 2007 : loopse teef

Vanmiddag liepen we een flinke wandeling met onze vriend Max.Dan lopen we gemiddeld 2 uur in en rond ons dorp Halsteren.Vooral de Melanen is een mooi wandelgebied met een paar grote waterplassen.

Zoals gewoonlijk lopen we lekker los, en snuffelen we alle lekkere geurtjes. Aan het begin van de grote waterplas ruiken Bono en Max ineens iets heel verleidelijks : een loops teefje !

Als een speer gaan ze ervandoor, en zijn ze nergens meer te bekennen.

We vragen aan de vissers : " hebben jullie 2 beagles voorbij zien komen ? "

" Ja, ze renden zij aan zij hier voorbij ! "

We vragen even later aan een wandelaar : " heeft u 2 beagles voorbij zien komen ? "

" Ja, en helaas voor jullie, kort daarvoor kwam ik een vrouwtje tegen met een loops hondje, dus waarschijnlijk zijn ze die achterna ! "

Ons vrouwtje loopt nog door en het baasje van Max en ons baasje loopt terug, in de hoop dat ze daar Bono en Max weer tegenkomen.

Maar nee hoor, de plas rondom gelopen, en geen Bono en Max. We lopen heel de Melanen route nogmaals door, en pas na een half uur zien we Max in de verte snuffelen. Eenmaal bij Max aangekomen, is Bono er niet bij, helaas .....

Weer de route gelopen, en gelukkig komt daar Bono op ons afgewandeld, hij kwam uit de richting van de grote waterplas, waar we ze in eerste instantie kwijt raakten !

Ach ach .... die loopse teefjes toch ! Jammer dat daardoor alle reuen helemaal van slag raken !

Maar er was er eentje tenminste verstandig, en dat was de oudste en wijste :

Bas himself ! Die bleef rustig bij de baasjes wandelen, en maakte zich niet druk om wat hij eventueel in zijn neus kreeg !

9 november 2007 : Wat heb ik op mijn kop ?

Bono : Ra Ra .... wat heb ik toch op mijn kop zitten ?

^

^

^

^

^

^

jawel .... mijn kussen uit de mand ! hahaha ! Wat ben ik toch een clown he ?

Bas :

tjonge tjonge toch ... wat kan Bono zich toch aanstellen he !

Laat mij me maar aanstellen, ik vind dit wel een leuk spelletje ! hahahaha !!

Maar ik word er wel moe van, ik gebruik het kussen waar het voor is bedoeld :

Lekker slapen !

8 november 2007 : gekke bekken !

We hebben er zelf geen erg in, maar wanneer we de foto's terugzien van onze stoei-partijen, nou, dan zijn we nu niet echt hele knappe beagles zeg !

Kijk eens wat een gekke bekken we kunnen trekken :

Echt knap zijn we dan niet he ?

En op deze foto lijkt het net alsof Bono mij heel hard bijt, maar het stelt echt maar weinig voor hoor ! Meestal is hij degene die ineens begint te piepen, omdat ik een ietsiepietsie te hard heb gebeten, en dan is het spel gelijk klaar !

Kijk maar : hier ligt Bono alweer op de grond, gelijk op zijn teentjes getrapt, omdat hij zo kleinzielig is wanneer het stoeien iets te heftig wordt !

En wat doe ik dan ? Zoals ik al jaren heb gedaan, ik vermaak mezelf wel hoor !

8 november 2007 : Bas Creation

Deze versie heeft het vrouwtje besteld op doek :

5 november 2007 : theedoeken en ballen !

Het allerleukste speelgoed vinden wij toch wel oude theedoeken, en tennisballen. Nu heeft ons baasje heel ingenieus een bal in een theedoek gewikkeld, met een paar knopen erin. Wij vinden dit zo interessant : vooral om die bal er toch maar uit te krijgen !

Deze theedoek-met-bal is dan vaak aanleiding voor onze speel-kwartiertjes.

Bono was de laatste dagen nogal kreupel, maar hij knapt echt heel goed op. Vanavond wilde hij dan ook weer met mij spelen. Met de theedoek-met-bal als inzet !

En dan heeft ons vrouwtje weer zoveel schik : die pakt natuurlijk de camera erbij, en gaat op de grond zitten om ons te fotograferen :

Bono ( links ) gaat de strijd met me aan. Hij denkt dat ik al een oude versleten heer ben, maar dat heeft hij dus duidelijk mis !

Kom maar op Bono ! Even kijken wie hier nou de baas is !

Niet afklemmen he ! Dat doen die boksers nou ook altijd, dat is zo flauw !

Nou, ben jij nou een jonge vent Bono ? Kom op !! Ik ben nog lang niet moe hoor !

Daar is ie weer, hij ligt te azen op de theedoek-met-bal ....

Je moet beter je best doen hoor Bono, nog iets meer onderdaniger zijn ....

Bono : " au au !! Mijn pootje doet zeer Bas ! "

Bas : " Laat me eens kijken .... "

En voordat ik het wist, had Bono toch de theedoek-met-bal te pakken !

Trapte ik weer in zijn zielige toneelspel zeg !!

Maar ik ben blij dat Bono geen zeer pootje meer heeft.

Nu kunnen we tenminste weer elke avond lekker ravotten !

3 november 2007 : Hupkes Dag

Vandaag is het 3 november, Sint Hubertusdag !

Voor diegene die niet uit Brabant komen, volgt hier een uitleg :

Op 3 november is het Sint-Hubertusdag, hij was een patroonheilige voor de jacht, en op die dag worden hûbkes gegeten. Dit zijn gewijde broodjes die beschermen tegen hondsdolheid. Iedere misganger nam vroeger een stuk brood mee voor zichzelf, de huisgenoten en de dieren.
Men behoorde eerst een Hubertusbroodje droog op te eten alvorens iets anders mocht worden gegeten.

Over Sint Hubertus gaat de legende, dat hij als gepassioneerd jager op een Goede Vrijdag een reusachtig hert achtervolgd zou hebben. Het hert keerde zich tegen de avond naar hem om met een lichtend kruis tussen het gewei. Een stem beval hem naar Lambertus, bisschop van Maastricht, te gaan en zich onder diens leiding te stellen om het geloof te verkondigen. Na de dood van zijn vrouw trok Hubertus zich terug in de wouden van de Ardennen. Vandaar ging hij op pelgrimstocht naar Rome. Daar werd hij, na de moord op Lambertus, tegen zijn wil door paus Sergius tot opvolger van Lambertus benoemd, als bisschop van Maastricht.

In het jaar 722 bracht Hubertus de bisschopszetel van Maastricht over naar Luik. Hij kwam in Tervuren na een koortsaanval in 727 om het leven. Hubertus werd op 3 november 743 heilig verklaard. Zijn stoffelijk overschot werd in 825 overgebracht naar een abdij in de Ardennen, tegenwoordig Saint-Hubert geheten.

Hubertus zou een mirakeldoener zijn geweest. Het meest bekende wonder is de genezing van een door hondsdolheid aangetaste man. In de Zuidelijke Nederlanden, vooral in Vlaanderen, is Hubertus een volksheilige.
Op Sint Hubertusdag (3 november) worden o.a. te Oorschot, Saint-Hubert en Tervuren de jachthonden gezegend. In Brabant, Limburg en Vlaanderen werd en wordt op 3 november het zgn. Hubertusbrood of Hubkesbrood gewijd, dat door mensen nuchter wordt gegeten en waarvan ook de huisdieren wat krijgen. Zo’n ‘hubke’ is een klein vierkant broodje, dat beschermt tegen hondsdolheid.

Dus geheel volgens traditie krijgen wij ook een hupke :

Zo, wij zijn weer vrij van hondsdolheid ! Gek zijn we wel van ons zelf, maar dat mag wel een beetje he ?